دف يكي از سازهاي كوبه اي در موسيقي ايراني است كه اين نوع ساز ...
مي خواهيد موسيقي را فرا بگيريد ، به دنبال آموزش موسيقي هستيد ، آموزشگاه موسيقي را يافته ايد ؟
در اين مجموعه مي يابيد :
آموزش قدم به قدم و كاملا مرحله اي دف
آشنايي و آموزش كامل تمامي نكات دف
دروس جامع و فصل بندي شده و طبقه بندي شده در محيط نرم افزاري و انجام مثالهاي عملي و تمرينات كلي
شرح و بسط كامل نحوه دست گرفتن ساز و حالتهاي مختلف آن
آموزش و ارائه روشهاي مختلف نواختن ساز
دف يكي از سازهاي كوبه در موسيقي ايراني است .
اين ساز شبيه به دايره ولي كمي بزرگتر است . چنانكه از كتابهاي موسيقي و نوشته ها و اشعار برمي آيد ، در دوره اسلامي ايران ، اين ساز براي پشتيباني از ساز و حفظ وزن بكار ميرفته و ركن اصلي مجالس عيش و طرب و محافل اهل ذوق و عرفان بوده كه قوالان هم با خواندن سرود و ترانه آن را بكار مي برند . در كتاب هاي لغت در معني دف يا دايره مي نويسند :
آن چنبري است از چوب كه بر روي آن پوست كشند و بر چنبر آن حلقه آويزند . در قديم براي آنكه طنين بهتري داشته باشد ، روي دف پوست اهو مي كشيدند .
در قديم دف يا دايره كوچك را كه چنبر آن از روي و برنج ساخته مي شد خمك يا خمبك مي گفتند . به دست زدن با وزن و به اصطلاح بشكن زدن هم خمبك مي گفتند .
دفهايي هم بودند كه بر چنبر آن زنگ تعبيه مي كردند و مي نواختند . زنگهاي دف را جلاجل مي گفتند . در دوره اسلامي به كساني كه دف يا دايره مي نواختند جلاجل زن مي گفتند .
در ايران كهن جلاجل وسيله اي بيضي شكل و بزرگ بود كه زنگ هايي بر آن مي بستند و در جنگها بكار مي گفتند و ظاهرا صداي مهيبي داشته است .
دف را كه بر آن زنگوله تعبيه مي كنند ، دف زنگي مي گويند .
پس از آنكه تمبك مجلسي شد ، بتدريج جاي دف را گرفت و از رونق دف كاست و دف را بيشتر در شهرهاي كوچك و قصبات در مجالس عيش و سرور بكار مي بردند به ويژه در كردستان و آذربايجان بسيار متداول بوده است و نوازندگان ماهر داشته است . در سال هاي اخير دف نوازي در بيشتر شهرهاي ايران رايج تر شده است و هنرآموزان به آموختن آن روي آوردند .
اين محصول در 2 عدد سي دي و بصورت آموزش كاملا تصويري با بسته بندي اختصاصي شركت ارائه مي شود . ضمنا اين پكيج داراي گارانتي تعويض مي باشد .
قیمت: 6,000 تومان
برای دیدن سایر محصولات این فروشنده اینجا کلیک کنید.